Şimdi efendim, Matmazelin
şuradaki yazısının son paragrafında yer alan "etkileme,etkileşim" konusunda bir anımı anlatmak isterim. Yorumum zaten uzun olduğundan bunu post konusu yapiim dedim.
Matmazelin yazdıklarını okuduktan sonra oturup şöyle bir düşündüm, acaba geçmişte hatun kişileri etkilemek için neler yaptım?
3-5 dakika düşündüm bi ..k bulamadım (bugünlerde biraz fazlaca küfrettiğimin farkındayım affola) , şimdi benim blogumu zaman zaman takip eden ve beni çok iyi tanıyan 1-2 kişi olduğunu biliyorum , yanılıyorsam lütfen bi zahmet isim belirtmeden yazsınlar, tamam geçmişim kirli olabilir :))) ama dürüst olun, ilk aşamada yaptımmı yapmadımmı?
Herneyse bu konuyu uzatmıyorum , ben ben ben olayına girmeyelim.
Sene 2000 , atlatılamamış büyük bir aşk acısı sonrası... (bu blogu açma sebebim olan olay)
Benimle iş ortamında ilk tanışan önce bi nefret eder, uzak durur, tanıdıkça yanımdan ayrılmaz. Onu sevdiğim kadar beni seven bir sekreterim var, Fani, sanırım o dönemki durumumdan hiç hoşnut değildi,
"UykusuZ, benim bi arkadaşım var, hem çok güzel bi kız ve ben çok yakışacağınıza inanıyorum, tanıştırmamı istermisin?"
"Fanicim benim durumum ortada, canımı zor kurtarmışım, benim kime ne faydam olur allaşkına."
"Öyle deme, senin gibi adam az, belki beraber atlatırsınız bu durumu"
"İyi peki tanışalım bakalım"
Hafif yağmurlu bir sonbahar günü nişantaşındaki bir cafede buluştım Etel'le. Sarışın kıvır kıvır saçlar masmavi gözler , aşağı yukarı benim boylarımda 1.70-071, acaip hoş bi hatun. (Şeker kız Candy nin 26-27 li yaşlarını düşünün)
Bu kadar olur, ikimizin de ortak tutkusu Paris, yıllarca Pariste yaşamış, sonra Amerikaya gitmiş, yapamamış dönmüş vesaire. Saatlerce sohbet ettik.
Ben ona kendimi anlattım o bana kendisini,son derece rahat kasılmadan muhabbetin tadına vara vara. Başka birgün sinemaya gittik. Derken başka birgün bir arkadaş toplantısına davet etti. Masadakilerin hepsi museviydi, hepsi hemen hemen aynıydı 2 kişi dışında. Biri Etel diğeri de başka bir kızdı. Bu bile Etelle birlikte olmak için yeterli bir sebepti benim için. O kadar severim doğal, mütevazi insanları, herhalde aylık harçığı benim maaşımım 2 katı kadardı ancak hiç o intibayı almadım anlatabildim mi? "O intiba" derken ne demek istediğimi kısaca şu şekilde açıklamak isterim. Ben bu insanlarla çok çalıştım içlerinde bulundum ve malesef ortak kanıya üzülerek ben de katılıyorum "para" .
Etel hem çok güzeldi, hem zekiydi, hem de oldukça mütevaziydi.
3. veya 4. buluşmamız, bir hamleyle elini uttum "Etel, sen çok güzel bir bayansın ve de insansın seninle çok iyi dost olabiliriz ama sevgili olamaycağız sanırım" dedim.
hiç üzülmedi yada hayal kırıklığına uğramadı, sanırım o da aynısını hissetmişti.
Şimdi düşünüyorum da, ne kadar aptalmışım, önümüzde balkaymak dururken arının peşinden gitmeye bayılıyoruz, arının her mevsim bal vereceği ne malum, üstelik arada bir de sokuyor. Etel şimdi nerededir bilemiyorum, Fani İsraile taşındı.
Dürüst ve Neysen O'sun olmak en iyisi.
